Collateral
Zabezpieczenie pożyczki lub pozycji dłużnej w DeFi, czyli aktywo, które protokół może wykorzystać do pokrycia długu przy zbyt ryzykownej pozycji.
Czym jest zabezpieczenie
Collateral oznacza zabezpieczenie. W protokołach lendingowych użytkownik wpłaca aktywo, na przykład ETH albo stablecoina, żeby móc pożyczyć inne aktywo.
DeFi nie sprawdza twoich dochodów ani historii kredytowej. Protokół widzi zabezpieczenie w smart kontrakcie i parametry pozycji.
Jeśli wartość zabezpieczenia spada albo dług rośnie, pozycja może stać się zbyt ryzykowna. Wtedy protokół może dopuścić likwidację.
Najważniejsze parametry zabezpieczenia
- LTV
- Maksymalny poziom długu względem wartości zabezpieczenia przy otwieraniu pozycji.
- Liquidation threshold
- Próg, przy którym pozycja może zostać zlikwidowana.
- Health factor
- Wskaźnik pokazujący, jak blisko pozycja jest likwidacji.
- Haircut
- Dyskontowanie wartości aktywa przy ocenie ryzyka, jeśli protokół stosuje taki mechanizm.
- Debt ceiling
- Limit długu dla określonego typu zabezpieczenia lub trybu ryzyka.
Dlaczego pozycje są nadzabezpieczone
W lendingu DeFi zabezpieczenie musi być warte więcej niż dług. Ten zapas daje protokołowi czas na likwidację pozycji, zanim dług przewyższy wartość możliwą do odzyskania.
Przykład: wpłacasz ETH warte 10 000 USD i pożyczasz 5000 USDC. Jeśli ETH spadnie, bufor maleje. Przy głębokim spadku likwidator może spłacić część długu i przejąć część zabezpieczenia.
Nadzabezpieczenie chroni system przed bad debt, czyli sytuacją, w której pozycja ma więcej długu niż wartości możliwej do odzyskania z zabezpieczenia.
Jakie aktywa mogą być zabezpieczeniem
Protokoły oceniają aktywa według płynności, zmienności, oracle i ryzyka smart kontraktów.
- ETH i BTC-wrapped assets: zwykle wysoka płynność, ale duża zmienność ceny.
- Stablecoiny: mniejsza zmienność, ryzyko depegu, emitenta i centralizacji.
- Liquid staking tokens, takie jak stETH albo rETH: ekspozycja na ETH z dodatkowymi ryzykami protokołu stakingowego.
- LP tokens i vault shares: bardziej złożone, trudniejsze do wyceny i zwykle bardziej ryzykowne.
- Nowe albo mało płynne tokeny: często mają niższe limity, isolation mode albo brak możliwości użycia jako zabezpieczenie.
Dostarczenie aktywa i status zabezpieczenia
W Aave dostarczenie aktywa do protokołu i użycie go jako zabezpieczenia mogą być oddzielnymi decyzjami. Użytkownik może dostarczyć aktywo, żeby zarabiać odsetki, i nie włączać go do obliczania zdolności pożyczkowej.
Włączenie statusu zabezpieczenia zwiększa zdolność pożyczkową. Ten sam przełącznik sprawia, że spadek ceny tego aktywa może wpłynąć na health factor całej pozycji.
To ważne przy portfelach z wieloma aktywami. Zabezpieczenie o słabej płynności albo wysokiej zmienności może pogorszyć profil ryzyka, nawet jeśli nominalnie zwiększa kwotę możliwą do pożyczenia.
Przykład pozycji
- Wpłacasz ETH warte 10 000 USD do Aave.
- Włączasz ETH jako zabezpieczenie.
- Pożyczasz 4000 USDC.
- Cena ETH spada o 30%, więc wartość zabezpieczenia maleje.
- Health factor pogarsza się i musisz spłacić część długu albo dodać zabezpieczenie, żeby oddalić likwidację.
Najczęstsze błędne założenia
- Dostarczenie aktywa do protokołu i użycie go jako zabezpieczenia mogą być oddzielnymi decyzjami.
- Wysokie LTV daje większą zdolność pożyczkową, ale zostawia mniejszy bufor bezpieczeństwa.
- Stablecoin jako zabezpieczenie nadal ma ryzyko emitenta, depegu i smart kontraktu.
- Liquid staking token może zachowywać się podobnie do ETH, ale ma dodatkowe ryzyko płynności i protokołu.
- Dobra cena zabezpieczenia w interfejsie nie wystarcza. Liczy się oracle, głębokość rynku i parametry likwidacji.
Zabezpieczenie decyduje o odporności pozycji
Pożyczka pod ETH, stablecoina i mały altcoin mają zupełnie inne ryzyko. Przed pożyczaniem sprawdź LTV, liquidation threshold, health factor, płynność aktywa, oracle i to, czy aktywo działa w isolation mode.