Przejdź do treści
Słownikdefiammryzyko

Skoncentrowana płynność

Model AMM, w którym dostawca płynności wybiera zakres cenowy, w którym jego kapitał ma być aktywny.

Czym jest skoncentrowana płynność

Concentrated liquidity oznacza skoncentrowaną płynność. W takim modelu dostawca płynności nie rozkłada kapitału po całym możliwym zakresie cen, tylko wybiera konkretny przedział.

Najbardziej znanym przykładem jest Uniswap v3. LP może wybrać dolną i górną granicę ceny, na przykład zakres, w którym para ETH/USDC ma według niego handlować najczęściej.

Kapitał działa tylko w wybranym zakresie. W tym zakresie pozycja może zarabiać opłaty i zapewniać dużą głębokość rynku. Po wyjściu ceny poza zakres pozycja przestaje zarabiać opłaty.

Płynność pełnozakresowa a skoncentrowana

Płynność pełnozakresowa
Kapitał jest rozłożony po bardzo szerokim zakresie cen, także tam, gdzie handel prawie nigdy się nie odbywa.
Skoncentrowana płynność
Kapitał działa w wybranym przedziale cenowym, dzięki czemu może być efektywniejszy.
Pozycja w zakresie
LP zapewnia płynność i zarabia opłaty z transakcji przechodzących przez jego zakres.
Pozycja poza zakresem
LP trzyma tylko jeden składnik pary i nie zarabia nowych opłat z tej pozycji.
Tick
Dyskretny poziom ceny używany do wyznaczania granic zakresu.

Dlaczego ten model zwiększa efektywność kapitału

W klasycznym AMM część kapitału leży bardzo daleko od bieżącej ceny. Taki kapitał rzadko obsługuje transakcje, więc zarabia mało opłat względem swojej wartości.

Skoncentrowana płynność pozwala ustawić kapitał bliżej ceny, przy której faktycznie odbywa się handel. Dla traderów oznacza to niższy price impact w aktywnym zakresie.

Dla LP oznacza to większą ekspozycję na konkretny zakres. Gdy rynek wyjdzie poza ten zakres, pozycja staje się jednostronna i przestaje pobierać opłaty.

Co dzieje się, gdy cena wychodzi poza zakres

Jeśli cena przejdzie przez górną granicę zakresu, pozycja zostaje w aktywie kwotowanym. W parze ETH/USDC może to oznaczać, że LP zostaje głównie z USDC.

Jeśli cena przejdzie przez dolną granicę zakresu, pozycja zostaje w drugim aktywie. W tym samym przykładzie LP może zostać głównie z ETH.

W obu przypadkach pozycja nie obsługuje już transakcji w aktywnym przedziale, więc nie generuje nowych opłat do czasu powrotu ceny albo przesunięcia zakresu.

Co sprawdzić przed wejściem w taką pozycję

Skoncentrowana płynność wymaga więcej decyzji niż zwykłe wrzucenie aktywów do puli.

  • Jak szeroki zakres cenowy ustawiasz.
  • Jak często jesteś gotów przesuwać zakres.
  • Czy para jest stabilna, skorelowana czy bardzo zmienna.
  • Jakie opłaty generuje pula względem ryzyka impermanent loss.
  • Czy rozumiesz, z którym aktywem zostaniesz po wyjściu ceny poza zakres.
  • Jakie koszty gazu ponosisz przy zarządzaniu pozycją.

Przykład pozycji ETH/USDC

  • ETH kosztuje 3000 USDC.
  • Ustawiasz zakres płynności od 2700 do 3300 USDC.
  • Dopóki ETH handluje w tym zakresie, twoja pozycja jest aktywna i zarabia opłaty.
  • Jeśli ETH rośnie powyżej 3300 USDC, pozycja stopniowo przechodzi w USDC.
  • Jeśli ETH spada poniżej 2700 USDC, pozycja stopniowo przechodzi w ETH.

Najczęstsze błędne założenia

  • Wyższa efektywność kapitału zwiększa też znaczenie dobrego wyboru zakresu.
  • Wąski zakres może zarabiać więcej opłat, ale łatwiej wypada poza aktywny przedział.
  • Pozycja poza zakresem nie zarabia nowych opłat.
  • Skoncentrowana płynność może zwiększyć skutki impermanent loss przy dużym ruchu ceny.
  • Automatyczne strategie LP nadal mają ryzyko kontraktu, zakresu, kosztów gazu i złej rebalansacji.

To pozycja wymagająca zarządzania

Skoncentrowana płynność daje LP większą kontrolę nad kapitałem. W zamian wymaga pilnowania zakresu, zmienności, opłat i składu pozycji. Ustawienie bardzo wąskiego zakresu bez planu może szybko zostawić cię poza aktywnym rynkiem.

Najczęstsze pytania

Tak. Concentrated liquidity to angielski termin, a skoncentrowana płynność to naturalny polski odpowiednik dla modelu znanego z Uniswap v3.

Zakres pozwala skierować kapitał tam, gdzie według LP będzie odbywać się handel. Dzięki temu ten sam kapitał może zapewniać głębszą płynność w wybranym przedziale.

Pozycja przestaje być aktywna i nie zarabia nowych opłat. LP zostaje głównie z jednym składnikiem pary, zależnie od kierunku ruchu ceny.

Wymaga zrozumienia zakresu, impermanent loss, opłat i rebalansacji. Początkujący powinni zaczynać od małych kwot i prostych par, jeśli w ogóle testują taki model.

Wąski zakres może generować wyższe opłaty, gdy cena pozostaje w środku. Ruch poza zakres zatrzymuje naliczanie opłat i zmienia skład pozycji.