Hash transakcji
Kryptograficzny skrót (identyfikator) obliczony z danych transakcji, używany do jej jednoznacznego wyszukania w sieci i eksploratorach blockchain.
Do czego służy hash transakcji
Hash transakcji (ang. transaction hash, tx hash, txid) to ciąg znaków hex — np. 0x4f2e... na Ethereum albo a1b2c3... na Bitcoinie — który jednoznacznie identyfikuje jedną konkretną transakcję.
Wklejając go do eksploratora bloków (Etherscan, Blockchair, Solscan) sprawdzisz status, blok, opłatę, adresy i wszystkie wywołania kontraktów.
Hash jest obliczany z danych transakcji przez funkcję skrótu. Zmiana dowolnego bitu w transakcji zmienia cały hash — dlatego każda transakcja ma inny identyfikator.
Hash transakcji na różnych sieciach
- Ethereum
- Keccak-256 z zakodowanej podpisanej transakcji. Wyświetlany z prefiksem 0x.
- Bitcoin
- Podwójny SHA-256 z surowych danych transakcji (txid). Po SegWit istnieje też wtxid uwzględniający dane witness.
- Solana
- Pierwszy podpis Ed25519 transakcji jest używany jako jej identyfikator.
Najczęstsze błędne założenia
- Hash transakcji nie jest dowodem sukcesu. Wskazuje tylko na konkretny rekord — status sprawdzasz przez eksplorator.
- Nadawca nie wybiera hasha. Jest on wyliczany automatycznie z danych transakcji.
- Zastąpienie transakcji (speed up, cancel) tworzy nową transakcję z nowym hashem.
Najczęstsze pytania
W portfelu po wysłaniu transakcji lub w historii konta. Na Ethereum to ciąg zaczynający się od 0x, na Bitcoinie — ciąg 64 znaków hex.
Tak — te nazwy są używane zamiennie. Hash, tx hash, txid i identyfikator transakcji oznaczają to samo.