EIP
Publiczny dokument techniczny opisujący propozycję zmiany, standardu albo procesu w ekosystemie Ethereum.
Czym jest EIP
EIP to skrót od Ethereum Improvement Proposal. Jest to standardowy format opisywania zmian i standardów w Ethereum.
EIP może dotyczyć rdzenia protokołu, sieci, API, standardów smart kontraktów albo samego procesu governance. Nie każdy EIP zmienia Ethereum mainnet.
Dzięki EIP-om zmiany są publiczne, numerowane i możliwe do dyskusji. Użytkownik może sprawdzić, czy dana funkcja jest standardem, draftem, pomysłem albo częścią aktywowanego upgrade’u.
Rodzaje EIP
- Core
- Zmiany w protokole Ethereum wymagające aktualizacji klientów i zwykle hard forka.
- Networking
- Zmiany w warstwie komunikacji między klientami i węzłami.
- Interface
- Standardy API, ABI albo interfejsów używanych przez aplikacje i narzędzia.
- ERC
- Standardy aplikacyjne, na przykład ERC-20, ERC-721 albo ERC-4337.
- Meta / Informational
- Procesy, wytyczne albo informacje bez bezpośredniej zmiany protokołu.
EIP i ERC
ERC to kategoria standardów aplikacyjnych w ramach procesu EIP. W praktyce rynek często mówi „ERC” o standardach tokenów i interfejsów smart kontraktów.
ERC-20 definiuje podstawowy interfejs tokenów wymienialnych. ERC-721 dotyczy NFT. ERC-4337 opisuje account abstraction przez UserOperations i EntryPoint.
EIP może być standardem i jednocześnie nie być wdrożony w każdym miejscu. Dla użytkownika ważne jest sprawdzenie, czy portfele, protokoły i kontrakty faktycznie implementują dany standard.
EIP a aktywacja na mainnecie
Status EIP opisuje dojrzałość dokumentu. Aktywacja zmiany w sieci to osobny etap, szczególnie dla Core EIP.
Core EIP wchodzi do Ethereum przez upgrade sieci, na przykład London, Dencun albo Pectra. Klienci muszą zaimplementować zmianę i uruchomić ją w określonym momencie.
ERC działa inaczej. Standard może być Final, a jego realne znaczenie zależy od adopcji przez portfele, protokoły i deweloperów.
Znane przykłady
- EIP-1559: opłata bazowa i spalanie części opłaty transakcyjnej.
- EIP-4844: bloby i tańsze dane dla rollupów.
- EIP-7702: możliwość czasowego nadania kontu EOA zachowania smart account.
- ERC-20: standard tokenów wymienialnych.
- ERC-4337: account abstraction bez zmiany core protokołu.
Najczęstsze błędne założenia
- Numer EIP nie oznacza, że funkcja działa już na mainnecie.
- Final status nie gwarantuje szerokiej adopcji przez rynek.
- ERC może być standardem aplikacyjnym, a nie zmianą samego protokołu Ethereum.
- EIP editors pilnują procesu i formatu, a decyzje techniczne wymagają szerszego konsensusu.
- Implementacja tokena może odbiegać od standardu nawet wtedy, gdy marketingowo nazywa się ERC-20.
EIP pomaga oddzielić marketing od specyfikacji
Gdy projekt powołuje się na nową funkcję Ethereum, sprawdzenie numeru EIP/ERC pokazuje status propozycji, zakres techniczny i to, czy chodzi o core protokół, standard aplikacyjny czy konwencję.